[Tak jestem smętny...]



Tak jestem smętny jak kurhan na stepie 

a tak samotny, jak wicher na morzu 

a tak zbłąkany, jak liść na rozdrożu 

a tak zwinięty, jak połoz w czerepie.





Straszą mnie widma i tajemne zbrodnie, 

śpiewają rajów skrzydlate Ahury 

gdybym rozedrzeć mógł na sercu chmury, 

rzucałbym gwiazdy sercem bezpodobnie!





Gdybym ja nie był druid skamieniały, 

bóg bez wieczności i król bez korony 

gdybym ja nie był ptak morski szalony 

gdybym ja nie był od męki sczerniały, 

gdybym ja nie był jak śpiew na mogile 

powiódłbym - na Termopile!


Goreje na kominku żar - my troje w świetlicy.

Mąż opowiada swe dziwne przygody wśród gór lodozwału

i jako Ciebie spotkał; - konając, doszedł do Twojej krynicy

i tu stał się młodzianem wśród nieśmiertelnego szału.

Mroczno w komnacie. My sami. Wybuchło zarzewie,

padają iskry, jak łzy. Wtem zda się - że my sobowtóry,

a nie ma mnie - tylko on z mym sercem idzie w różokrzewie

Twych włosów - i ust naszych splatają się chóry.

I nie ma mnie - a jednak cały tonę w Oceanie

Twojej bezdennej miłości - a kolan Twoich cudne Propileje

czekają na rydwan Zwycięzcy. I śmieję się - wesół niesłychanie!

Świat we mnie tańczy - i niebo z gwiazdami się śmieje!

I nie wiem już tej nocy, kto był z nas przy Tobie

Bezmierna radość - Życie nowe! 

Reszta dopowie się w grobie.



"Ultima Thule", 2 X 1913 roku.