Widzę w Twych oczach ciemne morza tonie

i szafir nieba, co się w nich przegląda -

rozkosz otchłani, która śmiercią zionie -

ciszę bezmiarów - których się pożąda.



Lub mi się zdaje, że to leśne głusze

w podzwrotnikowym słońcu gorejące -

a w głębi zimne; strojne w pióropusze

tęczowych kwiatów, a od lian ginące.



Tak się w mej duszy mienią Twoje oczy,

że nic trwałego w nich, prócz tajemnicy.

I próżno pytam, czy mnie do świątnicy

ten sfinks prowadzi, czy pustych roztoczy,

gdzie palmy więdną na słonecznym skwarze

i tak do rajów podobne - miraże...


Modlą się duchy ciemnych wód -

modli się serce krwawe.

W wnętrznościach mogił szlocha lud

i szlocha serce krwawe.

Armat śpiżowych tętni grzmot

i tętni serce krwawe.

Bagnety pełzną pjanych rot

i pełznie serce krwawe.

Zadrgały bruki rżniętych miast -

zadrgało serce krwawe.

Wampiry gaszą wieczność gwiazd

i gaszą serce krwawe.

Zhańbione ciała - pusty dwór -

zhańbione serce krwawe.

Wtem tryumfalnie zapiał kur -

i pękło serce krwawe.